وی مدتی را در ایران و پاکستان و فرانسه سپری کرد.

پس از بازگشت به افغانستان وی مدتی به عنوان یکی از وزرای کابینه حامد کرزی فعالیت می‌کرد. او به دلایل اختلاس گسترده سازمان های غیر دولتی داخلی و بين المللی دستور انحلال حدود دو هزار سازمان غير دولتی را صادر نمود. حامد کرزی از این تصمیم وی حمایت نکرد و او در اقدامی غیر قابل از سمت استعفا خود داد و پس از آن در پارک شهر نو کابل در خیمه‌ای زندگی کرد.

پس از انتخاب او به عنوان یکی از نمایندگان پارلمان افغانستان او خیمه خود را به جاده دارالامان در نزدیکی پارلمان افغانستان انتقال داد. خیمه او بعدا توسط بسیاری بنام خانه ملت لقب گرفته‌است.

مطالب بالا را از سایت ویکیپیای فارسی درباره رمضان بشردوست برایتان نوشتم. داکتر رمضان بشردوست یکی از چندین  کاندیداهای  دومین دوره انتخابات ریاست جمهوری افغانستان است. خیلی از مردم عادی و فقیر افغانستان داکتر رمضان بشر دوست را حامی خود و مبارزی علیه  فقر و ظلم و ستم میدانستند و شاید هنوز هم این احساس را دارند داکتر بشردوست با اقداماتی که انجام داد نشان داد که واقعا قصد مبارزه با دستگاه و سیستم به شدت فاسد افغانستان و حمایت از مردم مظلوم افغاتستان را دارد و همین کارها باعث شد که مردم افغانستان فارغ از تمام اندیشه های قومی و زبانی و مذهبی از او حمایت کنند و انتخاب شدن داکتر بشردوست به عنوان دومین نماینده شهر کابل در انتخابات  پارلمانی افغانستان محبوبیت او را در میان مردم عادی افغانستان تائید می کرد. آغاز به کار پارلمان افغانستان, آغازی آهسته به افراط گری های داکتر رمضان بشردوست هم بود با گذشت زمان درگیری های لفظی  مابین داکتر بشردوست با اعضای دیگر پارلمان ویا ارکان دولت افغانستان چه در روزنامه ها و چه در تلوزیون ویا محافل رسمی بالا گرفت. اعضای پارلمان و وزرای دولت به طور پیاپی از طرف داکتر بشر دوست متهم می شدند. واما آنچه کار را پیچیده تر می کرد ادبیات مخصوص به خود آقای بشردوست بود که حتی طرفداران او را هم ناامید می کرد و باعث می شد اگر در یک موضوع هم حق با او باشد کسی به حرفهایش توجه نکند . گذشت زمان برمیزان افراط گرایی داکتر بشر دوست هم افزود در پاراگراف پایین با هم آخرین صحبت های داکتر بشردوست را در مبارزات انتخاباتیش می خوانیم

در این گزارش به نقل از بشر دوست آمده است: اگر آمريکايي ها با ما همکاري کنند، پيشاور و اصفهان را بگيريم ” نور علي نور” خواهد بود!
به گفته رمضان بشر دوست در صورت پيروزي يک گروه کماندوي پنجهزار نفري تشکيل مي دهد و در هر نقطه دنيا کسي يک افغان را کشت و يا يک سانتيمتر خاک کشورش را مانند ايران و پاکستان اشغال کرد، اين گروه او را حتي در آسمان هفتم پنهان شده باشد، پيدا و به سزاي عمل اش مي رساند.
وي در مورد بر خورد با نيروهاي خارجي مستقر در افغانستان گفت:اگر يک سرباز آمريکايي خون افغان ها بريزد براي يک ثانيه آنان را تحمل نخواهد کرد.
وي ادامه داد : اگر يک ايراني يک افغان را کشت من او را خواهم کشت حتي اگر آن افغان ده ها ايراني را به قتل رسانده باشد!
وي در پاسخ به اين پرسش که اگر يک افغان در آمريکا و روسيه کشته شود، چگونه نيرو به اين کشورها اعزام خواهد کرد؟ گفت: معمولا در اين کشورها حقوق بين الملل حاکم است و ما با آنها ميثاق هاي مشترک بين المللي داريم.

آقای بشردوست در این سخنرانی خود مانند یک فردی که سر چوک نشسته و از سر بیکاری و بی حوصلگی حرف میزند صحبت کرده است. آیا اینها حرف های یک سیاست مدار است؟ آیا رئیس جمهور آینده ما می تواند چنین فردی باشد .آقای داکتر همه ما را ناامید کردی

2-دروغ و بي اساس بود و در حقيقت نفرت من نسبت به تو

3- روز به روز بيشتر مي شود و هر چه بيشتر تو را مي شناسم

4- به پستي و دورويي تو بيشتر پي ميبرم و

5-اين احساس در قلب من قوت ميگيرد که بالاخره روزي بايد

6- از هم جدا شويم و ديگر من به هيچ وجه مايل نيستم که

7- شريک زندگي تو باشم و اگرچه عمر دوستي ما همچون عمر گلهاي بهار کوتاه بود اما

8- توانستم به طبيعت پست و فرومايه تو پي ببرم و

9- بسياري از صفات ناشناخته تو بر من روشن شد و من مطمئنم

10- اين خودخواهي ، حسادت و تنگ نظري تو را هيچ کس نميتواند تحمل کند و با اين

وضع

11- اگر ازدواج ما سر بگيرد ، تمام عمر را

12- به پشيماني و ندامت خواهيم گذراند . بنابراين با جدايي ازهم

13-خوشبخت خواهيم بود و اين را هم بدان که

14- از زدن اين حرفها اصلا عذاب وجدان ندارم و باز هم مطمئن باش

15- اين مطالب را از روي عمق احساسم مينويسم و چقدر برايم ناراحت کننده است اگر

16- باز بخواهي در صدد دوستي با من برآيي . بنابراين از تو ميخواهم که

17- جواب مرا ندهي . چون حرفهاي تو تمامش

18- دروغ و تظاهر است و به هيچ وجه نميتوان گفت که داراي کمترين

19- عواطف ، احساسات و حرارت است و به همين سبب تصميم گرفتم براي هميشه

20- تو و يادگار تلخ عشقت را فراموش کنم و نمتوانم قانع شوم که

21- تو را دوست داشته باشم و شريک زندگي تو باشم .

و در آخر اگر مي خواهي ميزان علاقه مرا به خودت بفهمي از مطالب بالا فقط شماره هاي فرد را بخوان !!!

همانطور که از نام پست معلوم می شود می خواهم در این قسمت از فیس بوک گپ بزنم و ببینیم اصلا این فیس بوک چیست؟ به چه درد می خورد؟ چه ضرورتی دارد که در فیس بوک برای خود یک اکانت بسازیم؟ و کسانی که در فیس بوک فعال هستند چطور انسان هایی هستند؟

حدود دو سال پیش بود که بالاخره از طرف یکی از استادان زبان ترکیمان در ترکیه برای عضویت در فیس بوکی که زمان زیادی بود نامش را می شنیدم یک ایمیل دریافت کردم, برای من که در اینطور موارد زیاد کنجکاو هستم همین ایمیل کافی بود که با دنیای فیس بوک آشنا شوم. بله درست خواندید فیس بوک در حال حاضر تبدیل به یک دنیا شده دنیایی که در آن می توانی هر کار بکنی, از سرگرمی و تجارت گرفته تا پیدا کردن دوستانی که سالهاست از آنها خبری ندارید و شاید آرزو می کردید فقط یک بار دیگر بتوانید آنها را ببینید. فکر می کنم اگر آن ایمیل هم نمی بود دیر یا زود جریانی که حالا از آن به نام فیس بوک یاد می شود مرا مجبور به همراهی با خود می کرد.

فیس بوک یک سایت اجتماعی مجازی است یعنی ما در این سایت با یک گروپ از انسان ها نه به طور فیزیکی بلکه از طریق اینترنت در ارتباط هستیم. درباره گذشته فیس بوک این که اولین بار در سال 2004 یک دانشجوی دانشگاه هاروارد به کمک چند تن از دوستانش فیس بوک را فقط برای استفاده دانش آموزان و دانشجویان به راه انداخت اما دیری نپایید که فیس بوک همه گیر شد و برای استفاده تمام اقشار گسترش یافت. همان طور که گفتم فیس بوک یک شبکه اجتماعی است, می توانید در این اجتماع دوستان خود را که ممکن است مایل ها از شما دور باشند و سالهاست آنها را ندیده اید پیدا کنید و با آنها در ارتباط باشید یعنی می توانید برای یکدیگر پیغام راهی کنید, با یکدیگر چت کنید, عکس های خود را به اشتراک بگذارید و خلاصه دهها و دهها کار دیگر. البته برای استفاده از فیس بوک حتما احتیاج نیست که به سراغ دوستان خود در یک گوشه دیگر دنیا بروید یکی از هم صنفی ها ویا اعضای فامیل شما هم می تواند یکی از دوستان شما در فیس بوک باشد. قبل از فیس بوک هم سایت های اجتماعی زیادی وجود داشتند و البته وجود دارند ولی چه چیزی باعث برتری فیس بوک و رشد دیوانه وار آن شده است؟ در حال حاضر زیادتر از 250 میلیون نفر در فیس بوک فعال هستند, فیس بوک به 57 زبان دنیا موجود است(حدود یک ماه است که زبان فارسی هم به آن اضافه شده است) و از نظر میزان ساعاتی که کاربران اینترنت در یک سایت گشت و گذار می کنند بالاتر از گوگل در مقام اول قرار دارد.

ورود به فیس بوک به مانند آغاز یک زندگی جدید است. شما در فیس بوک دارای یک صفحه خانگی مخصوص به خودتان(اصطلاحا پروفایل) هستید که هر طور که دوست دارید می توانید آن را ویرایش کنید می توانید اطلاعات و عکس هایی از خود را در آن قرار دهید و اینکه اگر مایل هستید اجازه بدهید دیگران هم ان را ببینند. یک صفحه HOME وجود دارد که تمام فعالیت های شما و دوستانتان را (البته با خواست و اجازه شما) در آن نشان می دهد مثلا نشان می دهد که یکی از دوستان شما به یک گروپ پیوسته است ویا چند عکس و ویدئوی جدید آپلود کرده است. شما می توانید بر روی فعالیت ها ویا عکس ها وخلاصه هر کاری که دوستان شما انجام می دهند کامنت نوشته کرده و نظر بدهید و احتمالا جواب هم دریافت کنید. می توانید عضو یک گروپ شوید ویا حتی خودتان یک گروپ ساخته و از دوستان خود دعوت کنید که در آن عضو شوند.در فیس بوک گروپ های بسیاری با موضوعات مختلف وجود دارد از گروپ هایی با مضامین دینی و اسلامی گرفته تا گروپ های بازی و سرگرمی و هنری ویا حتی گروپ هایی در حمایت از مافیا.گروپ هایی مانند حمایت از مردم مظلوم غزه در جریان حملات وحشیانه اسرائیلیها ویا گروپی در حمایت از اطفال فقیر و گرسنه افریقا از گروپ هایی است که من عضو آن هستم. عضویت و فعالیت شما در این گروپ ها نشان دهنده طرز فکر و علایق و اعتقادات شما می توان باشد. جذابیت و کشش فیس بوک آنقدر بالاست که حتی سیاست مدارانی مانند اوباما, ورزشکارانی مانند ماریا شاراپوا و زیدان و خوانندگانی همچو بریتنی اسپرز و حتی سریال هایی مانند لاست و پریزن بریک و 24 اقدام به ایجاد صفحات مخصوص به خود ویا اصطلاحا FAN PAGE کرده اند و شما می توانید به گروپ طرفداران آنها بپیوندید و از آخرین اخبار و فعالیت های آنها خبردار شده و با انها تبادل نظر کنید. به طور مثال من به گروپ طرفداران مارادونا و سریال 24 و همچنین طرفداران برنامه ستاره افغان پیوسته ام و همیشه با آنها در ارتباط هستم.

تمام این هایی که گفتم از مزایای بیشمار فیس بوک بود ولی عاملی که فیس بوک را از شبکه های اجتماعی دیگر متمایز کرده و باعث یکه تاز بودن آن شده چیز دیگری است. شاید پرسان کنید که دیگر چه چیز دیگری می توان وجود داشته باشد؟ نمی دانم تا حال در حوزه IT چیزی به نام اوپن سورس به گوشتان رسیده یا نه؟ اوپن سورس به پروگرام یا سیستم هایی گفته می شود که شرکت تولید کننده آن بعد از تولید اجازه می دهد که کاربران در گسترش و پیشرفت آن سهیم شوند ,سیستم عامل لینوکس معروفترین اوپن سورسها می باشد. در فیس بوک چیزی به نام اپلیکیشن وجود دارد که دلیل برتری فیس بوک بر رقبا به حساب می آید و آنچه که اپلیکیشن ها را به یک عامل برتری تبدیل کرده اوپن سورس بودن آنهاست یعنی هر کس که بخواهد و علمش را داشته باشد می تواند از هر جای دنیا و به هر زبان و با هر هدفی که باشد یک اپلیکیشن طراحی کرده و برای استفاده عموم در فیس بوک انتشار دهد. این اپلیکیشن می تواند یک تست درباره موزیک ویا ورزش باشد, می تواند تشخیص چگونگی شخصیت شما بر اساس رنگ چشمتان ویا ماهی که در آن متولد شدید باشد,می تواند بازی پوکر(یکی از انواع قته),فیسکوت ویا سطرنج باشد, می تواند فال حافظ باشد ویا حتی اپلیکیشنی وجود دارد که سوالاتی از شما پرسیده و تاریخ دقیق مرگ شما را به شما میگوید(من از این اپلیکیشن استفاده کردم و بر طبق آن در یک حادثه رانندگی و دو سال قبل باید فوت می کردم). شما می توانید از این اپلیکیشن ها استفاده کنید و دوستان خود را هم به استفاده از آنها دعوت کرده و در آخر نتایج را به هم مقایسه کنید. البته تمام این اپلیکیشن ها هم در راه خدا تولید نشده و بعضی اوقات برای استفاده از آنها باید پول پرداخت کنید یعنی اپلیکیشنها می تواند به اهداف تجاری هم تولید شده باشد. در یک گوشه از پروفایل من در فیس بوک که عکس از آن را در بالا می بینید اپلیکیشن یک تقویم به زبان فارسی و یک فال حافظ و همچنین یک اپلیکیشن که هر روز یکی از نام های خداوند را در پروفایل من درج می کند جای گرفته اند.

امیدوار هستم که با مطلب بالا معلوماتی هر چند کوتاه درباره فیس بوک به شما ارائه کرده باشم و ضرورت و اهمیت فعالیت در شبکه های اجتماعی را نشان داده باشم. مطلب را طوری نوشتم که هم برای هم وطنان افغانمان و هم برای دوستان ایرانی قابل درک باشد .هر چند که فیس بوک در چند ماهی که از کمند فیلترینگ دولت ایران خارج شده جهش و پیشرفت خیره کننده ای در ایران داشته و به عنوان سومین سایت پربیننده در ایران دست یافته . اگر این مطلب مورد توجه دوستان قرار گرفته خواهشمند است در قسمت نظرات ما را از نظرات و پیشنهادات خود بهره مند سازند تا اگر خدا خواست مطالب بعدی را درباره توئیتر و وردپرس و … بنویسم اگر کسی علاقه داشت به شبکه دوستان من در فیس بوک بپیوندد می تواند در قسمت نظرات به من اطلاع دهد.

زمان زیادی به انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان نمانده و کاندیداها هم تبلیغات خود را که در افغانستان عموما به شکل چاپ پوستر و عکس و شعارهای مختلف است شروع کرده اند. همانطور که می دانید از انتخابات ریاست جمهوری در ایران هم مدت زیادی نگذشته است, انتخاباتی که تاثیر اینترنت و سایت هایی مانند فیسبوک و توئیتر را بر رای و نظر انسان ها در کشورهای در حال توسعه نمایان کرد و حتی تا حالا هم طرفداران یکی از کاندیداها با استفاده از اینترنت سعی در اعتراض و ابطال نتایج انتخابات را در ایران دارند.

در افغانستان اما به دلیل اوضاعی که شما از من بهتر میدانید خیلی ها اصلا نمیدانند اینترنت چیست و دسترسی هم به آن ندارند چه برسد به استفاده از فیسبوک و توئیتر و یوتوب, ولی هستند افغان های بسیاری که در خارج از افغانستان زندگی می کنند و دسترسی کامل اینترنت و فیسبوک و …. دارند و در بسیاری از موارد در سایتهایی که ذکر شد بسیار هم فعال می باشند.

چند روز پیش یک اپلیکیشن(پروگرامی که توسط یک پروگرام نویس برای مقاصد مختلف در فیسبوک انتشار می یابد) جدید در سایت فیسبوک دیدم که چند تا از دوستان من در آن اشتراک کرده بودند. اپلیکیشن مذکور درباره انتخابات افغانستان بود و از بازدید کنندگان می خواست که به یکی از کاندیداها رای بدهند و در اداما هم یک کامنت بنویسند. خوب من هم خواستم یک امتحان بکنم به همین خاطر کلیک کردم که یک رای ناقابل بدهم(جالب این است که مه به خاطر اینکه در خارج از افغانستان زندگی می کنم نمیتوانم در انتخابات رای بدهم). ولی قبل از رای دادن چیزی که نظر مرا جلب کرد ین بود که حتی یک کامنت به یکی از زبان های رایج در افغانستان ندیدم, تمام کامنت ها به زبان انگلیسی بود حتی اینطور به نظرم آمد که یگان تا فقط به خاطر به رخ کشیدن انگلیسی خود کامنت نوشته بودند. البته مه هم قبول دارم اشتراک کنندگان در این کار عموما افغان های خارج از افغانستان هستند اما آیا زندگی در خارج از افغانستان باید باعث شود که ما زبان و تاریخ و هویت خود را از یاد ببریم؟ مگر نه این که در طول قرن ها برای حفظ همین ارزش ها هیچ وقت در مقبل دشمنان افغانستان سر خود را خم نکردیم و همیشه با غرور زندگی کردیم؟ مگر نوشتن به زبان های دری و پشتو ویا ازبکی چه عیبی دارد؟ آیا اگر به یکی از این زبان ها بنویسیم و از انگلیسی استفاده نکنیم پس مانده هستیم؟ چرا امروزه کشورهای مثل ایران و ترکیه برای گسترش زبان هایشان اینقدر تلاش می کنند؟ ایا آنها در حال پیشرفت هستند ویا در حال پسرفت؟ یادمان باشد چند روز دوری از وطن نباید ما را با زبان و تاریخ و هویت خودمان بیگانه کند.

هرکسی کو دور ماند از اصل خویش

باز جوید روزگار وصل خویش

تیتری را که در بالا درباره آن صحبت شد, خبر بسیار تاسف آوری بود که چند ماه پیش در یکی از فرم های یک سایت ایرانی دیدم و با کلیک کردن بر آن شرح خبر را خواندم و بسیار متاثر شدم و با نوشتن یک کامنت به حیث یک افغان آن را محکوم کردم و در ادامه آن نوشتم که انجام این عمل توسط تعداد انسان از خدا بی خبر نباید باعث شود که ملتی به جای آنها محکوم شود و تقصیر این عمل را بر گردن همه افغان ها انداخت, کاری که نویسنده این تاپیک از همان اول به حیث هدف خود انتخاب کرده بود و در ادامه مطلب به شدت به مردم و ملت افغانستان توهین کرده بود که البته با حمایت مدیر سایت مذکور هم مواجه شده بود.

بعد از چند ماه وقفه وقتی یک روز دوباره با آن سایت سر زدم با تعجب دیدم که تیتر مذکور هنوز هم با گذشت چند ماه تیتر اول فرم های آن سایت است در حالی که حتی پر بیننده ترین و جالب ترین تاپیکها در بزرگترین سایت ها هم بیش از چند روز دوام نیاورده و بعد از مدت کوتاهی از صفحه اول فرم محو می شود. در چند روز بعد هم مرتب این قضیه را دنبال کردم و متوجه شدم که این یک حالت غیر عادی است و مدیران سایت مربوطه سعی دارند با نگه داشتن آن مطلب در صفحه اول فرم های آن سایت چهره بدی از ملت افغانستان را به مردم ایران نشان بدهند.

همان طور که در بخش پاراگراف اول گفتم جرم و جنایت و تجاوز ایرانی و افغان و امریکایی و اسرائیلی نمی شناسد هر کس که جنایت را انجام می دهد مجرم است و ما هم نفرت و انزجار خود را از این عمل اعلام میداریم و مجرم جزای اعمال خود را هم در این دنیا و هم در آخرت خواهد دید. ولی صرف به خاطر انجام عملی حیوانی توسط یک نفر نمی توان فامیل, دوستان و یا تمام ملت او را مجرم و قاتل شناخت. آیا تا حالا هیچ تبعه ایرانی در خارج از ایران جرم و جنایت نکرده است؟ آیا ایرانی ها فراموش کردند کارها و جرم و جنایاتی که توسط اتباع ایرانی مثلا در ژاپن انجام شد؟ مسلما جرم و جنایت انجام شده ولی در هیچ کدام این موارد نمی توان ملت ایران را مجرم دانست و به واسطه آن به تاریخ و فرهنگ و هویت ایران حمله کرد.

یادمان باشد مهاجرت افغان های جنگ زده با ایران به دلیل هم زبانی و نزدیک بودن فرهنگ و تاریخ هر دو کشور و از همه مهم تر مسلمان بودن این دو کشور بوده. اسلام دینی است که همه را به صلح دعوت می کند.افغان های آواره از وطن با این سخن از آیت الله خمینی که اسلام مرز و حدود ندارد اجازه ورود به ایران را پیدا کردند و در سال های آغازین در حالی که ایران مشغول جنگ با عراق بود و با کمبود نیروی کارمواجه بود در به راه افتادن چرخه سازندگی ایران نقش بزرگی را ایفا کردن وحتی بعضی از افغان ها در جبهه های جنگ به یاری ایرانی ها شتافتند. حالا با رهایی ایران از آن سالها و پیشرفت نسبی این کشور و در حالی که مردم افغانستان هنوز با مشکلات مالی و اقتصادی و امنیتی باقیمانده از جنگ سی ساله مصروف هستند دولت ایران سخت ترین فشارها را بر مهاجرین افغان مقیم ایران وارد کرده و حتی فرزندان آنها را از تحصیل در مکاتب بازمیدارد.

یادم می آید چند سال پیش که در ایران زندگی می کردم یک مجرم روانی بسیار خطرناک را دستگیر کردند مجرم که بعدها به نام خفاش شب معروف شد در اعترافات اولیه خود را افغان معرفی و به چندین فقره قتل اعتراف کرد. از زمان انتشار این اعترافات تا وقتی که متوجه شدند آن شخص قاتل دروغ گفته و در اصل ایرانی بوده فضای بسیار وحشتناکی برای افغان ها در ایران به وجود آمد و در کمتر از چند ساعت دهها افغان بیگناه کشته شدند. پس یادمان باشد که انتشار یک مصاحبه و یا یک مطلب چه تاثیری میتواند بر روی جامعه داشته و چه پیامدهای خطرناکی داشته باشد. و امیدوار هستم دوستان عزیزو هم زبان و هم دین ما هم در سایت مذکور با دست برداشتن از غرض ورزی و دشمنی و تبلیغات منفی علیه ملت افغانستان به ایجاد وحدت و دوستی مابین دو ملت کمک کنند.